Hinnikweekend 19-20 mei 2001


19 mei 2001

Mooier had de 19e mei 2001 niet kunnen beginnen: De zon scheen, en het eerste dat ik op de radio hoorde was een persbericht dat het wegens MKZ ingestelde vervoersverbod wordt opgeheven! Maar het allerbelangrijkste was natuurlijk de aanvang van het hinnikweekend, spontaan in het leven geroepen door de deelnemers van de nvvr-nl email-lijst, die de vanwege MKZ opgelegde paardrij-evenementen-onthouding meer dan beu waren. Wat begon als een lokaal officieus onderonsje was in de twee weken voor het weekend uitgegroeid tot een evenement met meer dan 30 deelnemers!

Rond de middag waren de logeerpaarden met berijders allemaal al aanwezig en hebben we een korte buitenrit gemaakt door de bossen van Odoorn. Het was zalig weer en de paarden hadden er ook echt zin in. We hadden nog uren door kunnen gaan maar twee uur later moesten we toch echt weer terug zijn om de langzaam binnendruppelende mede-hinnikers te kunnen verwelkomen.
Na de koffie met meegebrachte lekkernijen was het tijd voor de helmenparade en het hoelahoepen.
 

"Kijk, zo moet dat!"
"Zo kan het ook!"
"Huh? Gggggghhhhhh!"

Maar ja, wat heeft dat nou met paarden te maken? Hopelijk is dat te zien op de nog ontbrekende foto's.
Op naar de bak voor allerlei paardrijdemonstraties!


Laura Veldman en Cees Helders op Randy
(Is Randy nou zo groot of zijn de ruiters gewoon heel klein?)

Tijdens de overvloedige maaltijd bestaande uit een zeer ruime schakering van door deelnemers meegebrachte specialiteiten werden er uiteraard geen foto's gemaakt. Je kwam al handen tekort voor het vasthouden van een bord, bestek en een drankje en voor een fototoestel was dus geen plaats meer! De toch nog onverwacht kille wind verdween samen met het laatste restje zonlicht en zo werden de weersomstandigheden toch nog ideaal voor HET evenement van de avond: Kampvuur!


 
 

20 mei 2001

Dat het beregezellig was hoeft geen betoog. Vroeg in de ochtend zochten de logees een slaapplaatsje op. Wat later op de ochtend was het weer tijd voor gezamelijk ontbijt, hoewel een enkeling wel erg lang op zich liet wachten alvorens te verschijnen! Sommigen waren bovendien aanmerkelijk stiller dan de avond tevoren. Maar na de middag verkeerde iedereen weer in goede staat en werd het tijd om de paarden te zadelen.


Trailers en zadels...


... en paarden en ruiters...


Aan de overkant van ons huis...

De paarden waren de eerste kilometers nogal opgewonden, het kon niet hard genoeg gaan in de bossen van Schoonoord, maar na 20 kilometer waren ze een heel stuk rustiger... Oh, en we kwamen ineens cross-motoren tegen, we reden langs een drukke camping met spelende kinderen, wapperende vlaggen, allemaal enge dingen die eigenlijk helemaal niet zo eng meer zijn als je in een kudde loopt! Of was Jack inmiddels gewoon moe? Na een korte pauze bij Tineke in Westdorp was het tijd voor de terugtocht. Jack, die normaal altijd voorop wil lopen vond het vijf uur na vertrek niet eens meer zo erg om eens een keer achteraan te lopen en de tussenruimte steeds groter te laten worden... En mijn eigen spieren begonnen ook aardig te laten merken waar ze nou precies zitten.

Na nog een laatste gezamelijke avondmaaltijd werden de laatste deelnemers en paarden uitgezwaaid. Het was een buitengewoon geslaagd weekend!
 


21 mei 2001


"Zijn ze weer weg? Ik ben zoooo moe, zooo ontzettend moe..."



www.paardnatuurlijk.nl