Het begint zo: Je wil een nieuwe rijbak aanleggen, daarvoor
heb je zand nodig, om aan het zand te komen graaf je een gat, en je eindigt
met een nieuwe bak EN met een gat waar water in komt te staan... Van de nood
maak je een deugd: Het gat wordt een paarden-zwembad! Hier is het gat in
aanbouw, er staat al wat water in... Een dag later was het gat klaar en stond
al halfvol grondwater. De hele nacht een forse pomp laten draaien en je hebt
de volgende ochtend al een zwembad...
Ok, je hebt een gat, water en zand, het is mooi weer, je
begint met twee kinderen maar het worden er vanzelf steeds meer... Even NA
de foto waren het er NOG meer, het was me een raadsel waar ze allemaal vandaan
kwamen, er werden opblaas-attributen en dergelijke aangedragen... Luchtbedden,
opblaasdolfijnen, badhandoeken, etc. Dolle pret! De paarden maar kijken:
Alsof de graafmachine nog niet genoeg was geweest kwamen er allerlei kleurige
dingen voorbij en ontstond er een groot plonsfestijn. Met de staart hoog
in de lucht renden de paarden door de wei...
Sorry, maar het zwembad gaat sluiten... Tijd voor de paarden!
De enige manier om de badgasten het water uit te krijgen was om daadwerkelijk
een paard te gaan halen.
Jack
was eerst aan de beurt, vanaf de zijkant stuurde ik hem het water in. Ooit
durfde hij niet eens door een regenplas heen, maar inmiddels doet hij alles
zonder aarzelen, hij zwom zo naar de overkant.
Harisha, hier bijna 4 jaar,
vond het maar zozo... Voor de zekerheid houdt ze de achterhand er maar goed
onder, je weet nooit of je nog vaste grond onder de voorbenen krijgt Ze zou
vanuit deze positie zo een enorme sprong kunnen nemen en dat deed ze even
later ook!! In principe had ik haar ook het water in kunnen sturen zonder
zelf voor haar uit te gaan, gewoon vanaf de zijkant (zie trailer laden), maar gezien de warmte was het veeeel aanlokkelijker om voor haar uit te gaan...
Hier gaat ze redelijk normaal te water... De keer hiervoor
(helaas zonder foto's) aarzelde ze heel lang, bleef staan met de achterhand
er helemaal onder, keek me aan met een blik van "weet je zeker dat dit echt
kan?" en nam onverwachts een enorme sprong, vouwde in de lucht haar benen
op, en kwam voor me in het water terecht: Bommetje!!! Misschien dacht ze
dat het water een enorme (30 meter) hindernis was waar ze overheen moest
springen?
Eenmaal in het water blijkt het best wel mee te vallen!
Ik geef haar veel rust in het water, zodat ze de volgende keer er nog wat
makkelijker in gaat. Ze blijft een hele tijd kauwend en likkend in het water
staan...
Zwemmen doet ze zo snel dat ik het niet kan bijhouden, maar als ik me aan de manen vasthou neemt ze me wel mee.
Hierna laat ze zich ook vanaf de kant het water insturen! Ze begint het steeds leuker te vinden!
Tijd om ook eens op haar rug door het water te gaan!
Ze maakt er geen punt van... Best wel cool, letterlijk en figuurlijk!
Ze houdt steeds haar oren naar voren gericht maar als ik er op zit dan gaat
er EEN oor naar mij en het andere naar voren: Aandacht voor de weg voor haar
uit maar ook aandacht voor mij...
Yihaa!!! Zwemmen kan ze nu ook, zelfs tussen de krokodillen!
Helemaal relaxed staat ze nog wat te "evalueren"... Is ze niet geweldig???