Baladeika

Baladeika:
geb. 30-04-1997 (v.Balaton-v v.Menes X m.Gvardeika-mv.Vimpel)

Baladeika is een Russisch gefokte Arabisch Volbloed merrie. Ik heb haar na 1,5 jaar haar verzorgster te zijn geweest, gekocht op 5 juni 2003.

Ik doe aan Parelli Natural Horsemanship met haar en we rijden ook altijd met een halstertje buiten. En dat terwijl ik ooit op het punt gestaan heb om een scherper bit aan te schaffen omdat ze er steeds in rengalop vandoor vloog. Voor meer informatie over hoe het begon, klik hier.

Toen Baladeika nog niet van mij was ben ik begonnen met dressuur. Wijken ging moeizaam, het ging wel maar naar mijn idee nooit echt goed en het voelde vrij zwaar aan. Later ben ik gaan grondwerken met haar, een belangrijk onderdeel daarvan is wijken voor druk. Hoe beter je paard dat principe kent hoe fijner hij is om te rijden (voelt super licht aan). Ook zijwaarts ben ik gaan oefenen op de grond door een hand te leggen op de plaats waar je been drukt als je zijwaarts gaat onder de man. Omdat ze het principe van het wijken voor druk al goed kende snapte ze in no time dat het de bedoeling was om zijwaarts te lopen. Ik heb dit een paar keer op de grond geoefend, totdat ze het op een heel lichte druk goed deed. Toen ben ik erop gaan zitten, zonder zadel omdat je gewichts- en beenhulpen dan beter doorkomen. Dit filmpje is de eerste of tweede keer gemaakt dat ik Baladeika vroeg zijwaarts te gaan terwijl ik er op zat. En dan te bedenken dat ik op de Engelse manier al een hele tijd bezig was geweest, met véél minder resultaat dan dit...

Baladeika is geen held met springen helaas, daardoor vindt ze het ook niet leuk. Door haar vrij te laten springen hoop ik haar wat meer zelfvertrouwen te geven en het daarmee leuker voor haar te maken. Ik stuur haar naar de hindernis toe, ze mag zowel springen als weigeren maar springen is leuker, daar komt ze snel genoeg achter. Belangrijk is dat je je paard de weg wijst en hem niet hardhandig dwingt, springen door angst werkt het plezier hebben in het springen natuurlijk alleen maar tegen. In Bala's geval is een voer-beloning na de sprong een goede extra stimulans, dat geeft haar er net wat meer plezier in.

Het was echt heel grappig om te zien hoe ze op dit spelletje reageerde. In het begin wilde ze niet springen maar over een balkje op de grond wilde ze wel, dus heb ik haar daar eerst overheen gestuurd. Na de sprong riep ik haar bij me en kreeg ze iets lekkers. Na verloop van tijd ging ze wel over sprongetjes heen (hoger dan deze) en direct na de sprong kwam ze op top-snelheid helemaal enthousiast op me af om de beloning te ontvangen.

Leuk detail: in het bos neemt ze hindernisjes nu veel gemakkelijker dan voorheen!

endurance kootwijkerbroek

Zo af en toe vind ik het wel leuk om een endurance wedstrijd te rijden. Dit was er een in Kootwijkerbroek. Ik heb gemerkt dat Baladeika geen rasecht endurance paard is. Ze is meer van het type sprinter, stukken kei en de keihard gaan vindt ze helemaal geweldig! Zo'n hele lange afstand in een redelijk constant tempo zonder ander paard erbij lijkt ze niet zo interessant te vinden. Aan de ene kant wel jammer maar aan de andere kant geef ik haar wel gelijk. Het IS toch ook veel leuker om met een ander paard erbij (bij voorkeur Jack) lekker te rijden. Het is dan heerlijk afwisselend, af en toe een race-galopje over een kronkelig zandpad tussen de bomen door, haasje over, stukje stappen, weer even flink stoom afblazen en dan een uur rust op het terras terwijl je baasje een glas jus d'orange bestelt...

Ik heb Baladeika vanaf winter 2003 zowel 's zomers als 's winters 24 uur per dag zonder deken buiten staan, ze heeft wel een inloopstal. Normaliter heeft ze het in september heel erg koud, dat was in 2003 pas in oktober vanwege het mooie september weer. Ze had het nu echt flink koud in oktober. Ik heb er toen voor gezorgd dat ze voldoende hooi te eten had zodat ze een beetje op temperatuur kon blijven. Na verloop van tijd had ze een dikke wintervacht aangemaakt. Het is al koud vries-weer geweest met oostenwind, en vreselijk regenachtig weer met harde westerstorm. Ze heeft het totaal niet meer koud!
Dat was in 2002 wel anders. Ook toen had ik haar direct vanaf het najaar geen deken op omdat ik mijn paard altijd het liefste zo natuurlijk mogelijk laat lopen. Toen stond ze echter 's nachts wel op (een koude) stal (pension). Ik had niet verwacht dat dat 's nachts op stal staan zo veel verschil zou maken maar dat is dus wel zo. Toen had ze het namelijk zelfs na de oktober-maanden af en toe echt koud, vooral als het regenachtig weer was. Dat is wel een groot contrast met dit jaar, ik heb haar nu na oktober namelijk nog geen enkele keer zien rillen.
Nu is het inmiddels november geweest in 2004 en ik kan dit jaar voor het eerst zeggen dat de ik-heb-het-koud-priode helemaal niet is geweest! Ze is nu net een bolletje wol, en kan nu echt goed tegen de kou. Ik heb haar nog niet een keer zien rillen! Haar vacht wordt ieder jaar beter dus.

animatie Baladeika die een kuil graaft in het kuil

Baladeika: ik ben een struisvogel.
(Nu weet je waarom kuil kuil heet)

Klik hier voor foto's en verhalen over onze andere paarden
En hier voor nog een stukje over Baladeika

www.paardnatuurlijk.nl